نماز آرامش دلها

نماز با حضور و با توجه، نمازی که از یاد و ذکر سرشار است، نمازی که آدمی در آن با خدای خود سخن می گوید و به او دل می سپارد. نمازی که والاترین معارف اسلام را پیوسته به انسان می آموزد.

چنین نمازی انسان را از پوچی و بی هدفی و ضعف میرهاند و افق زندگی را در چشمش روشن می سازد و به او همت و اراده و هدف میبخشد، و دل او را از میل به کجروی و گناه و پستی نجات می دهد. از این رو است که نماز در همه حالات، حتی در میدان نبرد و در سخت ترین آزمایشهای زندگی، اولویت خود را از دست نمی دهد.

انسان همیشه به نماز، محتاج است، و در عرصه های خطر، محتاج تر.

حقیقت آن است که در کار معرفی نماز کوتاهی های زیادی شده است. و نتیجه آنکه نماز هنوز جایگاه شایسته خود را، حتی در نظام اسلامی ما، بدست نیاورده است. این مسؤلیت سنگین، بر دوش دانشوران و آشنایان به معارف اسلامی است که نماز را به همه بخصوص به نسل جوان بهتر بشناسانند، از کودک دبستانی تا پژوهشگر دوره های عالی، هر یک فراخور ذهن و معرفت خود، می توانند در راه شناختن نماز و رازهای آن قدم هائی بردارند، و با ناشناخته هائی آشنا شوند، حتی عرفای بزرگ نیز، برای سالکان وادی معرفت اسرار الصلوة نوشته و آموخته اند، یعنی اعماق این اقیانوس همچنان ناشناخته و پیمودنی است.

قسمتی از بیانات رهبری

۱۳۷۰/۰۷/۱۶